அழியாத கோலங்கள்

மீண்டும் வருமோவந்த வசந்த காலம்
மனதிலே மிளிரும் அழியாத கோலம்
ஆண்டுகள் பலப்பல உருண்டு ஓடியும்
இன்றும் கவர்ந்திடும் இளமை ஜாலம்

அறியா வயதில் எதிர்வீட்டுச் சிறுவனுடன்
அலுக்காது விளையாடி அடித்திட்ட லூட்டி
எரிகுழம்பு தயிர்சாதம் அற்புதக் கதைகளோடு
ஊட்டி விட்டஎன் அன்பான பாட்டி

நாலணா டிக்கட்டில் நண்பருடன் சேர்ந்து
நான்பார்த்து மகிழ்ந்த எம்ஜியார் படங்கள்
காலாற நடந்து காந்திபுரம் பொட்டானிகல்
கார்டன் என்றுநான் சுற்றிய இடங்கள்

காதல் புகுந்திரா குழந்தை நாட்கள்
கேசவன் மோகனின் கசக்காத நட்பு
கீதாலயா ஹாலில் பார்த்த படங்கள்
கல்வெட்டில் பொறித்த காலக் கவிதை

பருவம் வந்ததும் குடிபுகுந்த சென்னை
புரியா உணர்வால் வீழ்த்தியது என்னை
ஒருவித மயக்க நிலையிலே எந்தன்
இளமை எல்லாம் கழிந்தது அங்கே

காலிலே சக்கரம் கட்டிக் கொண்டு
காற்றெனப் பறந்தது காலப் பறவை
நூலிழை இளமை நாடகம் முடித்து
நாற்பதின் முடிவில் நிறுத்தியது என்னை  

நினைத்துப் பார்க்கிறேன் கடந்த நாட்களை
நடந்தது கனவா நனவா அறியேன்
எனக்கென ஒருவரம் இறைவன் தந்தால்
அந்த நாட்களையே மீண்டும் கேட்பேன்